Voor wie het interesseert: tot twee jaar geleden was ik een verstokte logger. Als ‘externe’ vond ik mijn plek in kantoren en leverde mijn diensten aan opdrachtgevers die mijn ondersteuning van toegevoegde waarde vonden. Ze betaalden mij voor de tijd die ik aanwezig was. Naar mate de tevredenheid toenam, werd het voor mij mogelijk om een shifter te worden. Gelijk met de tevredenheid nam vaak ook het vertrouwen toe, wat er toe leidde dat ik later mocht komen of vroeger weg. De ontbrekende tijd haalde ik elders in. Ik leverde de verwachte bijdragen en de bereidheid om mij nogmaals in te huren werd zelfs groter. Inmiddels ben ik toegetreden tot de nomads. Met mijn opdrachtgevers spreek ik af wat ze graag willen zien als ik klaar ben. Dat kopen ze van mij en daar betalen ze in drie gelijke delen voor. Bij opdracht, ergens halverwege en aan het einde bij oplevering. Soms schiet ik er bij in en soms houd ik wat tijd over. De praktijk is dat mijn opdrachtgever en ik op deze manier prima op afstand samenwerken.
